Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιανουάριος, 2021

(Ορί)ζοντας

Εικόνα
Για τις εκρήξεις στις σκέψεις σου  και για τα σχήματα που κάνουν Για το πως διακλαδίζονται  και πάλι γυρνάνε πίσω Γιατί η στασιμότητα σε κάνει να τινάζεσαι Γιατί συγκρούεσαι γεννώντας σπίθες στο σκοτάδι Γιατί αναζητάς συνεχώς κομμάτια σου  σ' ένα πολύχρωμο ψηφιδωτό  μαζί με άλλους να ενώσεις  σε θαυμάζω  Γιατί στα φράγματα που σου χτίζουν οι άλλοι ζωγραφίζεις (ορί)ζοντες* / Ναι. Κυρίως γι' αυτό σε θαυμάζω. *(Ορί)ζοντας = η νοητή γραμμή που χωρίζει τον ουρανό από τη γη;  το νοητό όριο που βλέπουμε στην πραγματικότητα που ζούμε ✒️ @katerina_kekaki  📷 @canreadwillread

(Α)διάφορα βράδια

Εικόνα
Θυμάσαι τα βράδια που τ 'αστέρια ήταν πολλά; Που τα χαζεύαμε μαζί να τρεμοπαίζουν;  Θυμάσαι  που κ άποια θαρραλέα πέφτανε, μας ψιθυρίζαν  να ευχηθούμε; Βέβαια, δεν είμαι σίγουρη  γιατί ήτανε τόσα Ίσως γιατί ήθελα   να συμβολίζουν τα όνειρα μας; Κι άραγε εσύ τότε έβλεπες έμενα ή εσένα, όταν στα  μάτια με κοιτούσες;  Όχι, δεν είμαι σίγουρη Ίσως ποτέ να μην με είδες, ζαλισμένος από την αντανάκλαση σου Τώρα πια ένα ξέρω Τ ο φεγγάρι θόλωσε,  τ' αστέρια με νιώσανε, κρυφτήκαν Μα όταν τα βράδια πάψουν να' ναι (α) διάφορα και τ' αστέρια ξαναπέσουν,  θα κοιτάξω ψηλά΄ τα μάτια μου θα κλείσω σφιχτά  κι αυτή τη φορά  θα θυμηθώ να ευχηθώ  / για μένα. ✒️ @katerina_kekaki 📷 @mar_pliakou

Στο χάος των χρονικών προσδιορισμών

Εικόνα
Αναστενάζει σιγανά, και το μυαλό της γυρίζει το χρόνο πίσω να ψηλαφίσει τις στιγμές, να δει τα πρόσωπα των ανθρώπων, τα λόγια, τις παύσεις, τις ανάσες που την προχώρησαν, την σταμάτησαν, την ταρακούνησαν για να βρεθεί στη μέση του χάους  των αναμνήσεων. Και εκεί, μόνη της, μέσα στην άγνοια του ενεστώτα, βουτηγμένη στις πικρίες του παρατατικού και τα σκοτωμένα γέλια του αορίστου το μόνο που σκέφτεται είναι έναν συντελεσμένο μέλλοντα "θα μπορούσα να μην... "θα μπορούσε να... / Τι κι αν. ✒️ @katerina_kekaki 📷 @spyrosthivaios

Παρεν(θ)έσεις

Εικόνα
Γιατί τα λόγια δε μου φτάνουν τελευταία; Κι ανοίγω παρενθέσεις να στριμώξω μέσα  όλα αυτά που ασφυκτιούν στις κύριες προτάσεις; Είναι μήπως και δεν με καταλάβεις;  Είναι ο φόβος πως τελειώνει ο χρόνος μας,  να προλάβω να σου πω όλα εκείνα που ποτέ δεν θα μ' αφήσεις;  Μα αν δε γυρνάς ποτέ προς τα εμένα,  και το κενό μέσα σου σε τρώει κι όμηρο σε κρατάει, πως να με καταλάβεις - στράφι οι παρενθέσεις Είναι η ανάγκη μέσα μου να με ανακουφίσω,  να προλάβω το κακό, μη παρεξηγηθούμε; Μα αφού όλα για σένα είναι κάλπικα, βιτρίνες  και οι σχέσεις εργαλεία - στράφι οι παρενθέσεις Και κάπως έτσι πείθομαι και τελικά τις σβήνω, πριν καν να τις τελειώσω, και απαντώ μονάχα με μια λέξη "Οκ" Και τα μακρόσυρτα "γιατί" παίρνουν μορφή, θηρία γίνονται Αλλά θα τα συνθλίψω εγώ,  ανάμεσα στις παρεν(θ)εσεις τόσο  που θα τις κάνω κύκλο, ερμητικά κλειστό  / να σκάσουν. ✒️  @katerina_kekaki Posted on instagram: @justwor_l_ds

Λύ(τρω)ση

Εικόνα
Ξεκινάς και πας και περπατάς για να ξεφύγεις Δεν ξέρεις που κι αν θα φτάσεις Κι όταν θα ‘χεις κουραστεί από τα επίπεδα, ομοιόμορφα και άδεια μονοπάτια και βρεις την ανηφόρα να την ανέβεις να σκαρφαλώσεις με ό,τι έχεις Και καθώς ξαναβρίσκεις την ανάσα σου Στάσου για λίγο όρθιος και δες τη θέα Άσε τον άνεμο, τα χρώματα και τις σκιές να τυλίξουν το μυαλό σου σαν πέπλο να μουδιάζουνε τις σκέψεις, να τις πνίξουν / Και τότε θα ´ρθει μια σιωπή - η στιγμή αυτής της κάποιας λύ(τρω)σης / Να την καλωσορίσεις. ✒️ @katerina_kekaki Posted on instagram: @justwor_l_ds