Κουτάκια (σου)
Βολικά τοποθετημένες φυλακές. Μεταλλικά βαριά κουτάκια, στον πυθμένα του μυαλού σου, καλά σφηνωμένα Που και που κάνεις βουτιά, να τα κοιτάξεις με μάτια θολά μες στο νερό Και ποτέ δεν φτάνει η ανάσα να τα πιάσεις Κι όσο μεγαλώνεις τόσο φθείρεσαι και τόσο το οξυγόνο σου στερεύει Και σταματάς να τα επισκέπτεσαι σχεδόν ξεχνάς την ύπαρξή τους Και μαζεύουνε σκουριά, αμετακίνητα πια / όσο και συ. Υ.Γ. Οι φυλακές που χτίζουμε μόνοι μας είναι δύσκολο να εντοπιστούν και να καούν. Προτού γίνουν ένα με τις ίνες του εαυτού σου, σύρε τις στα ρηχά, αποσυναρμολόγησέ τες. Τι περιμένεις; Bούτα. ✒️ @katerina_kekaki 📷 @ne0n.god