(Α)διάφορα βράδια


Θυμάσαι τα βράδια που τ 'αστέρια ήταν πολλά;
Που τα χαζεύαμε μαζί να τρεμοπαίζουν; 
Θυμάσαι  που κάποια θαρραλέα πέφτανε,
μας ψιθυρίζαν να ευχηθούμε;

Βέβαια, δεν είμαι σίγουρη 
γιατί ήτανε τόσα
Ίσως γιατί ήθελα  να συμβολίζουν τα όνειρα μας;

Κι άραγε εσύ τότε έβλεπες έμενα ή εσένα,
όταν στα μάτια με κοιτούσες; 
Όχι, δεν είμαι σίγουρη
Ίσως ποτέ να μην με είδες,
ζαλισμένος από την αντανάκλαση σου

Τώρα πια ένα ξέρω
Το φεγγάρι θόλωσε, 
τ' αστέρια με νιώσανε,
κρυφτήκαν

Μα όταν τα βράδια πάψουν να' ναι
(α) διάφορα
και τ' αστέρια ξαναπέσουν, 
θα κοιτάξω ψηλά΄
τα μάτια μου θα κλείσω σφιχτά 
κι αυτή τη φορά θα θυμηθώ να ευχηθώ 
/
για μένα.



Σχόλια