Στο χάος των χρονικών προσδιορισμών
Αναστενάζει σιγανά, και το μυαλό της γυρίζει το χρόνο πίσω
να ψηλαφίσει τις στιγμές,
να δει τα πρόσωπα των ανθρώπων, τα λόγια, τις παύσεις, τις ανάσες
που την προχώρησαν, την σταμάτησαν, την ταρακούνησαν
για να βρεθεί στη μέση του χάους
να δει τα πρόσωπα των ανθρώπων, τα λόγια, τις παύσεις, τις ανάσες
που την προχώρησαν, την σταμάτησαν, την ταρακούνησαν
για να βρεθεί στη μέση του χάους
των αναμνήσεων.
Και εκεί, μόνη της, μέσα στην άγνοια του ενεστώτα,
βουτηγμένη στις πικρίες του παρατατικού
και τα σκοτωμένα γέλια του αορίστου
το μόνο που σκέφτεται είναι έναν συντελεσμένο μέλλοντα
"θα μπορούσα να μην...
"θα μπορούσε να...
/
Τι κι αν.
Τι κι αν.

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου